Οκτώβριος 1922 συνδιάσκεψη Μουδανιών [παράδοση της Ανατολικής Θράκης στους Τούρκους]
Νοε 1922 ξεριζωμός του ελληνισμού της Ανατολικής Θράκης
Νοε 1922 "δίκη των έξι" παραπέμφθηκαν σε έκτακτο στρατοδικείο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας οι:
Δημήτριος Γούναρης, αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος και πρωθυπουργός την περίοδο 1921 - 1922
Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, υπουργός οικονομικών στις κυβερνήσεις Γούναρη και πρωθυπουργός το 1922
Νικόλαος Στράτος, πρωθυπουργός το 1922 (για μερικές ημέρες μόνον) και υπουργός Εσωτερικών το 1922
Γεώργιος Μπαλτατζής, υπουργός εξωτερικών στις κυβερνήσεις Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη
Νικόλαος Θεοτόκης, υπουργός στρατιωτικών στις κυβερνήσεις Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη
Γεώργιος Χατζανέστης, διοικητής της στρατιάς της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης
Μιχαήλ Γούδας, υποναύαρχος ε.α. και υπουργός στις κυβερνήσεις Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη
Ξενοφών Στρατηγός, υποστράτηγος ε.α. και υπουργός στις κυβερνήσεις Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη
«Εν ονόματι του Βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου Β' το Έκτακτον Στρατοδικείον συσκεφθέν κατα νόμον, κηρύσσει παμψηφεί τους μεν Γεώργιον Χατζανέστην, Δημήτριον Γούναρην, Νικόλαον Στράτον, Πέτρον Πρωτοπαπαδάκην, Γεώργιον Μπαλτατζήν και Νικόλαον Θεοτόκην εις την ποινήν του Θανάτου. Τους δεΜιχαήλ Γούδαν και Ξενοφώντα Στρατηγόν εις την ποινήν των ισοβίων δεσμών. Διατάσσει την στρατιωτικήν καθαίρεσιν των Γεωργίου Χατζανέστη, αρχιστρατήγου, Ξενοφώντος Στρατηγού, υποστρατήγου και Μιχαήλ Γούδα, υποναυάρχου και επιβάλλει αυτούς τα έξοδα και τέλη. Επιδικάζει παμψηφεί χρηματικήν αποζημίωσιν υπέρ του Δημοσίου κατά του Δ. Γούναρη δραχμών 200 χιλιάδων, Ν. Στράτου δραχμών 335 χιλιάδων, Γ. Μπαλτατζή και Ν. Θεοτόκη δραχμών 1 εκατομμυρίου και Μ. Γούδα δραχμών 200 χιλιάδων. Εγκρίθη, απεφασίσθη και εδημοσιεύθη εν Αθήναις τη 15η Νοεμβρίου 1922.»
ο Πρόεδρος - ο Γραμματέας Α. Οθωναίος - Ιωάννης Πεπόνης
11 Ιανουαρίου 1923 θάνατος του Κωνσταντίνου Α', στο Παλέρμο της Ιταλίας, όπου είχε καταφύγει 24 Ιουλίου 1923 συνθήκη της Λοζάνης [η Ελλάδα παραχωρεί στους Τούρκους την περιοχή της Σμύρνης, την Ανατολική Θρεάκη και τα νησιά Ίμβρο & Τένεδο]
Η ανταλλαγή μειονοτήτων που πραγματοποιήθηκε προκάλεσε μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών. Μετακινήθηκαν από τηΜικρά Ασία στην Ελλάδα 1.650.000 Τούρκοι υπήκοοι, χριστιανικού θρησκεύματος και από την Ελλάδα στην Τουρκία 670.000 Έλληνες υπήκοοι, μουσουλμανικού θρησκεύματος. Η θρησκεία αποτέλεσε το βασικό κριτήριο για την ανταλλαγή. Μεταξύ των ανταλλάξιμων περιελαμβάνονταν επίσης οι Έλληνες του Πόντου, αλλά και τουρκόφωνοι Έλληνες, όπως τουρκόφωνοι Πόντιοι και Καραμανλήδες, καθώς και ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι ,όπως οι Βαλαάδες της Δυτικής Μακεδονίας. Μαζί με τους Έλληνες, πέρασε στην Ελλάδα και αριθμός Αρμενίων και Συροχαλδαίων. Εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή οι Έλληνες κάτοικοι της νομαρχίας της Κωνσταντινούπολης (οι 125.000 μόνιμοι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης, των Πριγκηπονήσων και των περιχώρων, οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι πριν από τις 30 Οκτωβρίου 1918) και οι κάτοικοι της Ίμβρου και της Τενέδου (6.000 κάτοικοι), ενώ στην Ελλάδα παρέμειναν 110.000 Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης.
Η 16η Φεβρουαρίου 1923 ονομάζεται 1η Μαρτίου. Καθιερώνεται στην Ελλάδα το Γρηγοριανό Ημερολόγιο.
Με βασιλικό διάταγμα εισήχθη στην Ελλάδα το Γρηγοριανό ημερολόγιο την 1 Μαρτίου1923 ακριβώς γι' αυτόν το σκοπό. Αλλά λίγες μέρες αργότερα τα πράγματα έμπλεξαν, όταν ήρθε η 25η Μαρτίου και θα έπρεπε να χωριστεί η γιορτή του Ευαγγελισμού από την γιορτή της Εθνεγερσίας. Τότε έγινε σαφές ότι η συνύπαρξη δύο ημερολογίων θα προκαλούσε προβλήματα. Η Εκκλησία της Ελλάδος για να αρθεί το αδιέξοδο, αποφάσισε να χρησιμοποιεί το Γρηγοριανό ημερολόγιο για τις θρησκευτικές γιορτές με εξαίρεση τη γιορτή του Πάσχα. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο συγκατατέθηκε στην αλλαγή με τηλεγράφημα του πατριάρχη Γρηγορίου Ζ΄ της 23 Φεβρουαρίου1924, το οποίο ανέφερε: «Συνοδική αποφάσει ενεκρίθη οριστικώς προσαρμογή εορτολογίου και πολιτικού ημερολογίου από 10ης προσεχούς Μαρτίου». Έτσι την 10η Μαρτίου1924 εισήχθη το Γρηγοριανό ημερολόγιο στη χώρα μας και η μέρα αυτή υπολογίστηκε σαν 23 Μαρτίου.
Αύγουστος 1923 εργατικές απεργίες [σύσταση εκτάκτων στρατοδικείων κατά των απεργών]
Οκτώβριος 1923 αποτυχημένο φιλοβασιλικό κίνημα Γαργαλίδη - Λεοναρδόπουλου
[υποκινητής ο μετέπειτα δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς]
Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης 9 Μαΐου 1922 – 28 Αυγούστου 1922 Νικόλαος Τριανταφυλλάκος28 Αυγούστου 1922 – 16 Σεπτεμβρίου 1922 Αναστάσιος Χαραλάμπης16 Σεπτεμβρίου 1922 – 17 Σεπτεμβρίου 1922 Σωτήριος Κροκιδάς 17 Σεπτεμβρίου 1922 – 14 Νοεμβρίου 1922 Στυλιανός Γονατάς 14 Νοεμβρίου 1922 – 11 Ιανουαρίου 1924
ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
Ενότητα 39 [σ. 108-110]
Εξελίξεις σε Ελλάδα και Τουρκία μετά τον μικρασιατικό πόλεμο
11 Σεπ 1922 στρατιωτικό κίνημα Νικόλαου Πλαστήρα - Στυλιανού Γονατά
12 Σεπ 1922 ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' καταφεύγει στην Ιταλία
η Επαναστατική Επιτροπή (με αρχηγό τον Νικόλαο Πλαστήρα) ανέθεσε τη διεθνή εκπροσώπηση της Χώρας στον Ελευθέριο Βενιζέλο.
συνδιάσκεψη Μουδανιών [ο Τούρκος στρατηγός Ινονού & ο Γάλλος αντιπρόσωπος Μπουγιόν]
Οκτώβριος 1922 συνδιάσκεψη Μουδανιών [παράδοση της Ανατολικής Θράκης στους Τούρκους]
Νοε 1922 ξεριζωμός του ελληνισμού της Ανατολικής Θράκης
Νοε 1922 "δίκη των έξι"
παραπέμφθηκαν σε έκτακτο στρατοδικείο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας οι:
- Δημήτριος Γούναρης, αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος και πρωθυπουργός την περίοδο 1921 - 1922
- Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, υπουργός οικονομικών στις κυβερνήσεις Γούναρη και πρωθυπουργός το 1922
- Νικόλαος Στράτος, πρωθυπουργός το 1922 (για μερικές ημέρες μόνον) και υπουργός Εσωτερικών το 1922
- Γεώργιος Μπαλτατζής, υπουργός εξωτερικών στις κυβερνήσεις Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη
- Νικόλαος Θεοτόκης, υπουργός στρατιωτικών στις κυβερνήσεις Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη
- Γεώργιος Χατζανέστης, διοικητής της στρατιάς της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης
- Μιχαήλ Γούδας, υποναύαρχος ε.α. και υπουργός στις κυβερνήσεις Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη
- Ξενοφών Στρατηγός, υποστράτηγος ε.α. και υπουργός στις κυβερνήσεις Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη
Στις 15 Νοεμβρίου, 7.15 π.μ., ο στρατηγός Αλέξανδρος Οθωναίος διάβασε την τελική ετυμηγορία του δικαστηρίου:- «Εν ονόματι του Βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου Β' το Έκτακτον Στρατοδικείον συσκεφθέν κατα νόμον, κηρύσσει παμψηφεί τους μεν Γεώργιον Χατζανέστην, Δημήτριον Γούναρην, Νικόλαον Στράτον, Πέτρον Πρωτοπαπαδάκην, Γεώργιον Μπαλτατζήν και Νικόλαον Θεοτόκην εις την ποινήν του Θανάτου. Τους δεΜιχαήλ Γούδαν και Ξενοφώντα Στρατηγόν εις την ποινήν των ισοβίων δεσμών. Διατάσσει την στρατιωτικήν καθαίρεσιν των Γεωργίου Χατζανέστη, αρχιστρατήγου, Ξενοφώντος Στρατηγού, υποστρατήγου και Μιχαήλ Γούδα, υποναυάρχου και επιβάλλει αυτούς τα έξοδα και τέλη. Επιδικάζει παμψηφεί χρηματικήν αποζημίωσιν υπέρ του Δημοσίου κατά του Δ. Γούναρη δραχμών 200 χιλιάδων, Ν. Στράτου δραχμών 335 χιλιάδων, Γ. Μπαλτατζή και Ν. Θεοτόκη δραχμών 1 εκατομμυρίου και Μ. Γούδα δραχμών 200 χιλιάδων. Εγκρίθη, απεφασίσθη και εδημοσιεύθη εν Αθήναις τη 15η Νοεμβρίου 1922.»
ο Πρόεδρος - ο Γραμματέας Α. Οθωναίος - Ιωάννης Πεπόνης11 Ιανουαρίου 1923 θάνατος του Κωνσταντίνου Α', στο Παλέρμο της Ιταλίας, όπου είχε καταφύγει
24 Ιουλίου 1923 συνθήκη της Λοζάνης
[η Ελλάδα παραχωρεί στους Τούρκους την περιοχή της Σμύρνης, την Ανατολική Θρεάκη και τα νησιά Ίμβρο & Τένεδο]
Η ανταλλαγή μειονοτήτων που πραγματοποιήθηκε προκάλεσε μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών. Μετακινήθηκαν από τηΜικρά Ασία στην Ελλάδα 1.650.000 Τούρκοι υπήκοοι, χριστιανικού θρησκεύματος και από την Ελλάδα στην Τουρκία 670.000 Έλληνες υπήκοοι, μουσουλμανικού θρησκεύματος. Η θρησκεία αποτέλεσε το βασικό κριτήριο για την ανταλλαγή. Μεταξύ των ανταλλάξιμων περιελαμβάνονταν επίσης οι Έλληνες του Πόντου, αλλά και τουρκόφωνοι Έλληνες, όπως τουρκόφωνοι Πόντιοι και Καραμανλήδες, καθώς και ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι ,όπως οι Βαλαάδες της Δυτικής Μακεδονίας. Μαζί με τους Έλληνες, πέρασε στην Ελλάδα και αριθμός Αρμενίων και Συροχαλδαίων.
Εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή οι Έλληνες κάτοικοι της νομαρχίας της Κωνσταντινούπολης (οι 125.000 μόνιμοι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης, των Πριγκηπονήσων και των περιχώρων, οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι πριν από τις 30 Οκτωβρίου 1918) και οι κάτοικοι της Ίμβρου και της Τενέδου (6.000 κάτοικοι), ενώ στην Ελλάδα παρέμειναν 110.000 Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης.
Η 16η Φεβρουαρίου 1923 ονομάζεται 1η Μαρτίου. Καθιερώνεται στην Ελλάδα το Γρηγοριανό Ημερολόγιο.
Με βασιλικό διάταγμα εισήχθη στην Ελλάδα το Γρηγοριανό ημερολόγιο την 1 Μαρτίου 1923 ακριβώς γι' αυτόν το σκοπό. Αλλά λίγες μέρες αργότερα τα πράγματα έμπλεξαν, όταν ήρθε η 25η Μαρτίου και θα έπρεπε να χωριστεί η γιορτή του Ευαγγελισμού από την γιορτή της Εθνεγερσίας. Τότε έγινε σαφές ότι η συνύπαρξη δύο ημερολογίων θα προκαλούσε προβλήματα. Η Εκκλησία της Ελλάδος για να αρθεί το αδιέξοδο, αποφάσισε να χρησιμοποιεί το Γρηγοριανό ημερολόγιο για τις θρησκευτικές γιορτές με εξαίρεση τη γιορτή του Πάσχα. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο συγκατατέθηκε στην αλλαγή με τηλεγράφημα του πατριάρχη Γρηγορίου Ζ΄ της 23 Φεβρουαρίου 1924, το οποίο ανέφερε: «Συνοδική αποφάσει ενεκρίθη οριστικώς προσαρμογή εορτολογίου και πολιτικού ημερολογίου από 10ης προσεχούς Μαρτίου». Έτσι την 10η Μαρτίου 1924 εισήχθη το Γρηγοριανό ημερολόγιο στη χώρα μας και η μέρα αυτή υπολογίστηκε σαν 23 Μαρτίου.
Αύγουστος 1923 εργατικές απεργίες [σύσταση εκτάκτων στρατοδικείων κατά των απεργών]
Οκτώβριος 1923 αποτυχημένο φιλοβασιλικό κίνημα Γαργαλίδη - Λεοναρδόπουλου
[υποκινητής ο μετέπειτα δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς]
16 Δεκ 1923 βουλευτικές εκλογές [τελευταίες με σφαιρίδιο]
Διατελέσαντες πρωθυπουργοί της Ελλάδας:
Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης 9 Μαΐου 1922 – 28 Αυγούστου 1922Νικόλαος Τριανταφυλλάκος 28 Αυγούστου 1922 – 16 Σεπτεμβρίου 1922
Αναστάσιος Χαραλάμπης 16 Σεπτεμβρίου 1922 – 17 Σεπτεμβρίου 1922
Σωτήριος Κροκιδάς 17 Σεπτεμβρίου 1922 – 14 Νοεμβρίου 1922
Στυλιανός Γονατάς 14 Νοεμβρίου 1922 – 11 Ιανουαρίου 1924
ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
Οριστικά αθώοι οι 6 για τη Μικρασιατική Καταστροφή, εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010 (ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2010)Απεργίες του 1923